Yazılar.

Türkiye madencilik mevzuatında son dönemde yapılan düzenlemelerle (7519 s.k. ve ilgili yönetmelikler), maden sahalarının çevreye uyum ve rehabilitasyon bedellerinin "işletme ruhsat bedeli" ile eşitlenmesi kuralı getirilmiştir. Görünürde "nakit bazlı bir güvence fonu" oluşturma amacı taşıyan bu düzenleme, maden ekonomisi ve çevre hukuku disiplinleri açısından ciddi bir "metodolojik sapma" barındırmaktadır.

Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED), pozitif hukuk düzleminde genellikle yalnızca bir idari usul veya yönetmelik detayı olarak telakki edilmektedir. Oysa ÇED, özü itibarıyla insanın yer kabuğundan yararlanma hakkının sınırlarını tayin eden ve bu müdahalenin meşruiyet zeminini kurgulayan temel bir hukuk müessesesidir. Bu çalışma, madencilik faaliyetlerindeki yargısal denetimi, tarihsel bir perspektif ve tıp hukuku analojisi üzerinden inceleyerek, Danıştay 8. Dairesi’nin güncel içtihatları ışığında bir sentez sunmayı amaçlamaktadır.

Bu makale, TMMOB Maden Mühendisleri Odası’nın Ana Yönetmeliği’nde öngörülen meslek içi eğitim ve uzmanlık belirleme yükümlülüklerinin günümüzdeki uygulanma düzeyini ele almakta; Avustralya (AusIMM), İngiltere (IOM3/Engineering Council), Amerika Birleşik Devletleri (SME/NCEES) ve Almanya modellerini karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Makalede, Sürekli Eğitim Merkezi (SEM) faaliyetlerinin zorunlu bir Sürekli Mesleki Gelişim (CPD) sistemine dönüştürülmesi, uzmanlık dosyası uygulamasının hayata geçirilmesi ve dört kademeli bir kariyer basamak sistemi kurulması önerilmektedir. Önerilen model, mevcut mevzuat çerçevesinde uygulanabilir nitelikte olup yeni bir yasal düzenleme gerektirmemektedir.

Türkiye’de bir madencilik şirketinin, yüksek yatırım maliyetlerini koruyarak projesini uyuşmazlıksız (veya minimum uyuşmazlıkla) tamamlayabilmesi için hem idari hem sosyal hem de sözleşmesel katmanlarda bir koruma kalkanı oluşturması gerekmektedir. Akademik bir yaklaşımla ve Türk Maden Mevzuatı (3213 sayılı Kanun ve il

Yazar: Av. Ömer GÜNAY (Maden Mühendisi & Hukukçu) Erzincan İliç sahasında yaşanan süreçlerin ardından işletmeci şirketin hisse devri veya varlık satışı, maden hukukunun en çetrefilli konularından biri olan "sorumluluğun intikali" meselesini tekrar gündeme taşımıştır. 2026 yılı itibarıyla, bir maden sahasını devralmak,

12 Mart 2026’da yürürlüğe giren yeni Maden Sahaları İhale Yönetmeliği, sektörde dijitalleşme ve katı mali disiplin dönemini başlatmıştır. e-Maden platformu üzerinden yapılacak ihalelerde, teklif bedelinin en az %20’si oranında teminat şartı ve ihale sonrası yükümlülükler için tanınan 2 aylık kesin süre, geri dönüşü olmayan hak kayıplarını önlemek adına en kritik eşikler haline gelmiştir. 2017 tarihli eski yönetmeliği tamamen mülga kılan bu düzenleme, usul hatalarında teminatın doğrudan hazineye gelir kaydedilmesini öngören sert idari yaptırımlar içermektedir.